۱۳۹۲ تیر ۵, چهارشنبه

زنانگي


هرچقدر هم تلاش كني مستقل، محكم، كه حتي گاهي تكيه‌گاه هم باشي، يك وقت‌هايي فقط و فقط يك جفت دستِ خاص مرهم همه دردهاست.

تو بگو آبِ روي آتش.

 تا حالا انقدر نبودنش نمود نكرده بود، اين ماه كه نبود و مأموريت بود و من بودم و حجم دردي كه تاب تحمل‌ش را نداشتم.

انقدر كش آمدند تا رسيد و همان يك جفت دست را گذاشت همان‌جا كه بايد.

و رفتند پي كارشان تا دفعه‌ي بعد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر